साथीको बिदाइमा
साथीको विदाइमा
छन् घेरा छात्र छात्रा वरि परि लहरा झैं सजाएर शोभा ।
नेपाली गान चम्क्यो प्रकृति वनभरी ती चरीको छ डेरा ।
तिम्रै हो यो विदाई हरि ! विहग सरी जाउ पङ्कन फिजाई ।
हाँसे हेरी हिमगिरी चुचुरा आज रम् झम् मनाई ।।
प्रातः काल गयो र साथिहरुको सारा जमातै गयो ।
आयौ हामी एघारको समयमा कस्तो उजाडै छ यो ।
देखिन्छन् कविता दिनै दिन यहाँ नौला थरीका सव ।
लेख्दैछु म त एकलो छु नि सखे ! भ्याए जती नै अव ।।
एक्लो छु भनि भन्दिदा पनि सखे ! पाइन्न शान्ती भने
जम्मै मित्र समाज गर्छ कर यो लेखुन् सधै नै भनी
लौ ठिक्कै छ म लेखि दिन्छु कविता सौहार्द्रताले नि है ।
भाषा छान्दिक बोकी हिड्छु म सदा ताउ जुगामा दिदै ।।
लेख्ने हो कविता सधै यदि भने लेखौ मजाले अव ।
भाषा छान्कि नै अगाँलिकन है ता पो मजा हुन्छ त ।
प्यारा मित्र ! मलाई साहस मिल्यो एक्लै म भिड्ने भएँ ।
चम्कून् मित्र भनेर पो म अहिले छुच्चो बने झैं भएँ ।।
लेखकको बारेमा
